Formacja

List DK październik 2025

KONSPEKT MIESIĘCZNEGO SPOTKANIA KRĘGU – PAŹDZIERNIK 2025

BÓG STWÓRCA

Cel spotkania: pogłębienie wiary w jednego, wszechmogącego Boga – Stwórcę wszystkiego, co widzialne i niewidzialne. Umocnienie w przeżywaniu wiary nie tylko indywidualnie, ale w jedności z małżonkiem i we wspólnocie Kościoła, by nasze „wierzę” stawało się coraz bardziej żywe, prawdziwe i owocne.

DZIELENIE SIĘ ŻYCIEM

Podzielimy się doświadczeniami z naszego życia osobistego i rodzinnego, które przeżywaliśmy od ostatniego spotkania kręgu.

CZĘŚĆ MODLITEWNA

• zapalenie świecy i modlitwa do Ducha Świętego;
• dzielenie się słowem Bożym: Pwt 6,4–9;
• krótka modlitwa spontaniczna jako odpowiedź na słowo Boże i dzielenie się życiem;
• tajemnica różańca: Zwiastowanie Najświętszej Maryi Panny.

CZĘŚĆ FORMACYJNA

• dzielenie się realizacją wszystkich zobowiązań – podzielimy się, co realizacja zobowiązań wnosi w nasze życie? Na ile ona pomaga nam wzrastać w wierze i jeszcze bardziej zaufać Bogu Ojcu, Stwórcy nieba i ziemi.
• omówienie nowego tematu formacyjnego:

„Wierzę w jednego Boga, Ojca Wszechmogącego,
Stworzyciela nieba i ziemi,
wszystkich rzeczy widzialnych i niewidzialnych”

Wprowadzenie: Wchodząc w cykl spotkań, podczas w których na nowo będziemy odkrywać Symbol Nicejsko-Konstantynopolitański (Wierzę…), niech przewodnią myślą staną się słowa św. Augustyna: „Twoje Credo niech będzie dla ciebie jak zwierciadło! Przeglądaj się w nim, aby zobaczyć, czy we wszystko, o czym deklarujesz, że wierzysz, wierzysz rzeczywiście. I raduj się każdego dnia Twoją wiarą” (Youcat polski, Katechizm Kościoła Katolickiego dla młodych, s. 28). Podczas dzisiejszego spotkania szczególnie zachęcamy do głębokiej i osobistej refleksji nad wiarą, którą wyznajemy. Wierzę… to stwierdzenie nie jest tylko pierwszym w kolejności – jest pierwsze w znaczeniu. Od niego zależy wszystko inne: jak patrzymy na świat, na człowieka, na siebie samych i na nasze codzienne…

FORMACJA

Kompendium Katechizmu Kościoła Katolickiego (KKKK)

36. Dlaczego wyznanie wiary zaczyna się od słów „Wierzę w Boga”?
    Pierwsze stwierdzenie „Wierzę w Boga” jest ze wszystkich najbardziej podstawowe, od niego zależą wszystkie pozostałe prawdy dotyczące człowieka i świata i całego życia człowieka wierzącego w Boga.
37. Jakie konsekwencje płyną z wiary w jedynego Boga?
    Z wiary w Boga, Jedynego, płyną bardzo ważne konsekwencje dla naszego życia: poznawać wielkość i majestat Boga; żyć w dziękczynieniu; zawsze Mu ufać; poznawać jedność i prawdziwą godność wszystkich ludzi, stworzonych na obraz Boży; dobrze użytkować rzeczy przez Niego stworzone.

Katechizm Kościoła Katolickiego (KKK)

282. Katecheza o stworzeniu ma pierwszorzędne znaczenie. Odnosi się do samych podstaw życia ludzkiego i chrześcijańskiego, ponieważ precyzuje odpowiedź wiary chrześcijańskiej na podstawowe pytania, jakie stawiali sobie ludzie wszystkich czasów: „Skąd pochodzimy?”, „Dokąd idziemy?”, „Jaki jest nasz początek?”, „Jaki jest nasz cel?”, „Skąd pochodzi i dokąd zmierza wszystko, co istnieje?”. Dwa pytania: o początek i o cel – o sens, są nierozerwalne. Obydwu decyduje o sensie i ukierunkowaniu życia ludzkiego i jego działań.
283. Dlaczego wierzymy w jednego Boga? Wierzymy w jednego Boga, ponieważ zgodnie ze świadectwem Pisma Świętego istnieje tylko jeden Bóg, jak również według prawa logiki tylko jeden może istnieć. Gdyby było dwóch bogów, każdy bóg byłby ograniczeniem drugiego; żaden z nich nie byłby nieskończony, żaden nie byłby doskonały, zatem żaden z nich nie mógłby być bogiem. Podstawowe doświadczenie Boga w Izraelu brzmi: Słuchaj, Izraelu! Pan, Bóg nasz, jest Panem jedynym (Pwt 6,4). Prorocy nieustannie wzywali do porzucenia fałszywych bożków i nawrócenia się do Boga jedynego: Ja jestem Bogiem i nie ma innego (Iz 45,22).

Jana Pawła II, Prawda o Opatrzności Bożej

„Wierzę w jednego Boga, Ojca wszechmogącego, Stworzyciela nieba i ziemi”. Pierwszy artykuł Credo nie przestaje obdarowywać nas swym niezwykłym bogactwem, albowiem wiara w Boga jako Stworzyciela świata („rzeczy widzialnych i niewidzialnych”) łączy się organicznie z objawieniem Bożej Opatrzności. (…) temat Bożej Opatrzności, czyli Boga, który jako wszechmogący i mądry Ojciec jest obecny i działa w świecie, w dziejach wszystkich swoich stworzeń, a więc i w dziejach człowieka, szczególnie na jego obraz – mogą rozwijać swoje życie „pod opieką prawdy” i miłości, według którą żyła i głosiła tradycja w Bogu. „Dlaczego Bóg nas stworzył?” – takie pytanie stawia przed nami tradycja chrześcijańskiej katechezy. My zaś, dzieci i dorośli, oświeceni wielką wiarą Kościoła, odpowiadamy w tych lub podobnych słowach: „Bóg stworzył nas po to, żeby…”

Ks. Franciszek Blachnicki, Myśli. Wydanie testamentu. Lublin, 2002, s. 291–292:
„Dziś przeżywamy dar wiary, którą jako nową, objawioną rzeczywistość osadza w nas Duch Święty. Wiara nie jest teorią, ani tylko intelektualnym uznaniem prawd – jest życiem! Wiara zapoczątkowuje w człowieku nowe życie, które rozwija się i dojrzewa przez posłuszeństwo wierze. Jeżeli wiarę traktujemy jedynie jako zgodę rozumu na objawione prawdy, a nie jako dynamizm życia, wtedy łatwo przeżywać będziemy wiarę jako coś martwego. Wiara domaga się postawy czynnej, odwagi i świadectwa, zwłaszcza wtedy, gdy staje wobec sprzeciwu świata. Wiara rodzi się ze słuchania, a owocuje w działaniu, które prowadzi do świętej konsekwencji – do nawrócenia. Wiara, która nie jest rezerwowana, pozostawiona wyłącznie sprawom religijnym, ale przenika wszystkie dziedziny życia, staje się sprawdzianem naszej dojrzałości w wierze. Wszystkie decyzje były podejmowane z motywacji wiary. Wiarę przyjmujemy w Kościele i Kościół pomaga nam ją potwierdzać w codzienności. Wiara jest łaską i zadaniem, jest wyborem, który wymaga wierności. Taką wiarę – żywą, działającą – moje zaślubiny z prawdą.”

Podstawy nauki Kościoła katolickiego w pytaniach i odpowiedziach:
Teologia w pytaniach i odpowiedziach: Istnieje tylko jeden prawdziwy Bóg. Człowiek nie może oprzeć Boga i życia na dwóch bogach ani dwóch panach; musi jednemu się powierzyć całkowicie. Jedynym, któremu można tak zaufać, jest Bóg objawiony w Jezusie Chrystusie – pełnia prawdy, miłości, dobra i życia. Tylko Bóg, który jest Miłością (1 J 4,8), daje jedność serca i sens wszystkiemu, co się czyni.

Pytania do szczerze rozmowy w małżeństwie, a następnie podzielenia się na spotkaniu kręgu:

• Jakie konkretne czyny dowodzą naszej wiary w jednego Boga i stają się znakiem na co dzień?
• Kiedy doświadczyliśmy, że Bóg w swojej Opatrzności przeprowadził nas przez trudności i poprowadził ku większemu dobru?
• Jak dostrzegamy prowadzenie Boga w powierzonej nam sferze: nasze ciało, dom, środowisko, uznane talenty?
• W jaki sposób rozwijamy naszą wiarę – przez modlitwę, Słowo Boże, sakramenty, świadectwo, służbę?
• Jak angażujemy się w modlitwę i rozmowę małżeńską oraz w życie wspólnoty?

Inspiracje do pracy na cały miesiąc:

• Dialog małżeński: pogłębianie wzajemnego zrozumienia, pełne szacunku słuchanie, nie rozwiązywanie problemów „na gorąco”, lecz dojrzewanie decyzji.
• Praktyka: codzienna modlitwa małżeńska i rodzinna; konkretne postanowienie w miłości; szerzenie kultury życia i wdzięczności.

To świadomy czas, w którym jedna osoba mówi, a druga tylko słucha – z otwartym sercem, bez przerywania, oceniania czy komentowania. Proponujemy w tym roku szczególnie ćwiczyć się w słuchaniu podczas dialogu. Zastanówmy się wspólnie podczas dialogu małżeńskiego: W jakich wydarzeniach naszego życia widzimy troskę Boga Stwórcy i Ojca o nasze małżeństwo i rodzinę? Jak możemy współpracować z Jego Opatrznością?

Spotkanie kończymy błogosławieństwem kapłana, wspólnym odmówieniem Credo oraz modlitwą za wstawiennictwem ks. F. Blachnickiego.